Razem od 110 lat!

Razem od 110 lat!

Sekcje

Aktualności

Strona Główna

Pensje nauczycieli z budżetu w formie dotacji

Konferencja prasowa 8.02.2016

Związek Nauczycielstwa Polskiego zaprezentował dziś (8.02) projekt nowelizacji ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych innych ustaw. ZNP proponuje dotację celową na wynagrodzenia nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach i szkołach, placówkach oświatowych prowadzonych przez JST, finansowaną w całości z budżetu państwa.

Dlaczego? Samorządy od lat narzekają na niewystarczające, ich zdaniem, środki z subwencji oświatowej. I próbują oszczędzać na oświacie m.in. przekształcając szkoły samorządowe w placówki stowarzyszeniowe w celu ominięcia Karty Nauczyciela.

Propozycja ZNP polega na zmianie finansowania wynagrodzeń nauczycielskich z subwencji oświatowej na dotację celową. Takie rozwiązanie zdejmie z samorządów ciężar finansowania wynagrodzeń nauczycielskich. W szerszej perspektywie zahamuje proces przekazywania publicznych samorządowych szkół podmiotom zewnętrznym.

Aby tego dokonać, potrzebna jest nowelizacja kilku ustaw:
– o dochodach jednostek samorządu terytorialnego,
– o systemie oświaty,
– oraz Karty Nauczyciela.

Wg ZNP, propozycja wypłacania pensji w ramach dotacji celowej z budżetu da jasną odpowiedź na pytanie, kto w końcu odpowiada za wysokość nauczycielskich wynagrodzeń – dyrektor, samorząd, czy minister edukacji.

Dzisiaj Związek inauguruje prace Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej ZNP.

ZNP musi zebrać minimum 1000 podpisów niezbędnych do zarejestrowania Komitetu Inicjatywy Obywatelskiej, a następnie co najmniej 100 tys., by projekt trafił pod obrady Sejmu.


Projekt nowelizacji

Ustawa z dnia …
o zmianie ustawy
o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawiez dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 513 ze zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 28 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego, określa w drodze rozporządzenia, sposób podziału części oświatowej subwencji ogólnej między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem w szczególności typów i rodzajów szkół i placówek prowadzonych przez te jednostki oraz liczby uczniów w tych szkołach i placówkach.”

2) w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 po pkt 5b dodaje się punkt 5c w brzmieniu:
„5c)  w zakresie średnich wynagrodzeń nauczycieli, o których mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.), w składnikach określonych w art. 30 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, wraz z pochodnymi od wynagrodzeń, środków na odpis, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, oraz środków na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli z uwzględnieniem doradztwa metodycznego, o których mowa w art. 70a ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela;”

b) po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
„8a. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi corocznie, w drodze rozporządzenia:
– wysokość dotacji celowej na realizację zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 5c,
– sposób i tryb udzielania dotacji celowej na realizację zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 5c.”

c) po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu:
„9a. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania dokonuje podziału środków, o których mowa w ust. 2 pkt 5c, oraz przekazuje je jednostkom samorządu terytorialnego.”

Art. 2.  W ustawie z dnia z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. poz. 256 nr 2572 ze zm.) art. 5a ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Środki niezbędne na realizację zadań oświatowych, o których mowa w ust. 2 i 2b, w tym na utrzymanie szkół i placówek, zagwarantowane są w dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Środki niezbędne na wynagrodzenia nauczycieli szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zabezpieczone są przez państwo w formie dotacji celowej.”

Art. 3. W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 30 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Środki niezbędne na średnie wynagrodzenia nauczycieli, o których mowa w ust. 3, w składnikach określonych w ust. 1, wraz z pochodnymi od wynagrodzeń, środki na odpis, o którym mowa w art. 53 ust. 1, oraz środki na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli z uwzględnieniem doradztwa metodycznego, o których mowa w art. 70a ust. 1, finansowane są przez państwo w drodze dotacji celowej.”

Uzasadnienie

Stan faktyczny, potrzeba i cel wydania ustawy

Przyjęty obecnie system finansowania zadań edukacyjnych państwa, opierający się o środki finansowe wydatkowane w formie części oświatowej subwencji ogólnej, nie zabezpiecza w sposób należyty prawidłowego wykonywania zadań oświatowych przez organy prowadzące, będące jednostkami samorządu terytorialnego.

Samorządy terytorialne w ostatnich latach podnoszą argument, że środki pochodzące z części oświatowej subwencji ogólnej są niewystarczające, zaś wysokość ich dochodów własnych nie pozwala pokrywać całkowitych kosztów związanych z realizacją zadań oświatowych. Zdaniem przedstawicieli samorządów terytorialnych, szczególnym problemem finansowym jest zagwarantowanie wysokości wynagrodzeń nauczycielskich na poziomie gwarantowanym przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.).

Z tego względu jednostki samorządu terytorialnego podejmują szereg działań, bardzo często bezprawnych, zmierzających do zmiany statusu szkół samorządowych na status szkół prowadzonych przez organy pochodzących ze sfery prywatnoprawnej. W konsekwencji takie działanie powoduje wyłączenie stosowania norm ustawy Karta Nauczyciela w odniesieniu do nauczycieli zatrudnionych w szkołach samorządowych, których status publicznoprawny został zmieniony na status prywatnoprawny.

Należy zauważyć, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym, jedyną dopuszczalną prawnie formą przekształcenia, która powoduje zmianę statusu prawnego szkoły, jest instytucja przekazania szkoły do 70 uczniów – o której mowa w art. 5 ust. 5g ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty(tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. poz. 256 nr 2572 ze zm.). Wszystkie inne przekształcenia, w szczególności polegające na fikcyjnej likwidacji szkoły samorządowej i zastąpieniu jejszkołą prywatną, czy też bezprawnego zaprzestania naboru do szkół w celu wywołania stanu obiektywizującego przyczynę późniejszej likwidacji, są działaniami bezprawnymi.

Związek Nauczycielstwa Polskiego od kilku lat w kolejnych wystąpieniach informował centralne władze publiczne o przykładach łamania prawa oświatowego przez jednostki samorządu terytorialnego. Ważkim impulsem do tych wystąpień był brak działań nadzorczych w tej sprawie ze strony Ministerstwa Edukacji Narodowej, jak i wojewodów. Związek Nauczycielstwa Polskiego wielokrotnie występował do resortu edukacji o podjęcie natychmiastowych i adekwatnych działań zmierzających do zabezpieczenia realizacji prawa do edukacji publicznej w szkołach samorządowych. W tej samej sprawie występował także do Prezesa Rady Ministrów.

Sprawą bezprawności przekształceń własnościowych w oświacie, na skutek wystąpień Związku Nauczycielstwa Polskiego, zajął się Rzecznik Praw Obywatelskich wskazując na możliwość wystąpienia w takim przypadku naruszeń obywatelskiego prawa do edukacji publicznej.

W związku z tym, że bezprawne działania jednostek samorządu terytorialnego miały na celu obejście norm ustawy Karta Nauczyciela, w szczególności dotyczących kwestii wynagrodzeń nauczycielskich, zdaniem Wnioskodawcy istnieje potrzeba zmiany zasad ich finansowania. Wprowadzenie zmiany finansowania wynagrodzeń nauczycielskich z subwencji oświatowej na dotację celową, zdejmie z jednostek samorządu terytorialnego ciężar ich finansowania wynagrodzeń nauczycielskich, a tym samym zmniejszy presję ze strony organów prowadzących odnośnie podejmowania często sprzecznych z prawem działań dotyczących zmiany statusu szkół samorządowych – jak ma to miejsce obecnie.

 Zmiany normatywne

Cel zmiany normatywnej obejmuje materię kilku ustaw, zatem ustawa o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych innych ustawdokonuje zmian w ustawiez dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego(tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 513 ze zm.), ustawie z dnia z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty(tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. poz. 256 nr 2572 ze zm.) i ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.).

W związku z powyższym zmianie muszą ulec zasady finansowania zadań oświatowych, określone w ustawiez dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W szczególności zmianie ulega art. 28 ust. 6 poprzez usunięcie z treści delegacji ustawowej odniesienia do stopni awansu zawodowego nauczycieli, jako kryterium ustalania części oświatowej subwencji ogólnej. W związku z tym, że wynagrodzenia nauczycieli nie będą finansowane z części oświatowej subwencji ogólnej, kryterium to staje się bezprzedmiotowe.

Kolejną zmianą w wyżej wymienionej ustawie jest wprowadzenie zmian do treści art. 42. Zmiana polega na ustanowieniu ust. 2 pkt 5c, który wskazuje, iż średnie wynagrodzenia wraz m.in. z pochodnymi od wynagrodzeń, środków na odpis z funduszu socjalnego i in., finansowane są przez państwo w formie dotacji celowej. W związku z jednoczesnym dodaniem ust. 8a i ust. 9a minister właściwy do spraw oświaty i wychowania otrzymał kompetencję do określania w drodze rozporządzenia corocznie wysokość dotacji celowej na wynagrodzenia nauczycieli, sposobu i trybu udzielania tejże dotacji celowej, a także jej podziału i przekazania jednostkom samorządu terytorialnego.

Powyższa zmiana uzasadnia także zmianę art. 5a ust. 3 ustawy z dnia z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty polegającą na dopisaniu zdania, iż środki niezbędne na wynagrodzenia nauczycieli szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, finansowane są przez państwo w drodze dotacji celowej.

Ostatnią kwestią objętą przedmiotem nowelizacji, jest zmiana art. 30 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela. Zmiana polega na wprowadzeniu w art. 30 ust. 8 zasady, iż środki niezbędne na średnie wynagrodzenia nauczycieli, wraz z pochodnymi od wynagrodzeń, środki na odpis na fundusz socjalny, oraz środki na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli z uwzględnieniem doradztwa metodycznego finansowane są przez państwo w drodze dotacji celowej.

Skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne

Przewidywane skutki nowelizacji dotyczą podstawowej kwestii, jaką jest przywrócenie odpowiedzialności państwa polskiego za utrzymanie godności zawodu nauczyciela jako zawodu charakteryzującego się cechą zaufania społecznego. W szczególności odpowiedzialność państwa polskiego dotyczyć ma kwestii źródeł finansowania wynagrodzeń nauczycielskich.

Ustawodawca w pragmatyce nauczycielskiej określił wysokość średnich wynagrodzeń nauczycielskich, opartych o kwotę bazową określaną w ustawie budżetowej państwa. Wysokości wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli określa zaś minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w stosownym rozporządzeniu. Tak więc system wynagrodzeń nauczycielskich opiera się o powszechnie obowiązujące regulacje normatywne.

Konsekwentnie więc właściwe organy państwa powinny ponosić odpowiedzialność za właściwe zabezpieczenie środków na sfinansowanie wynagrodzeń nauczycielskich. Obecne obowiązujące rozwiązanie normatywne nie jest właściwe, ponieważ częściowo ciężar związany z finansowaniem wynagrodzeń nauczycieli nakłada na organy samorządu terytorialnego, które nie mają wpływu na treść powszechnie obowiązujących regulacji normatywnych, określających wysokość wynagrodzeń nauczycieli (art. 30 KN, wysokości wynagrodzenia zasadniczego z rozporządzenia płacowego).

W ostatnich latach narastał kryzys w właściwym wykonywaniu zadań publicznych w zakresie oświaty przez organy władzy publicznej, a przede wszystkim przez jednostki samorządu terytorialnego. Organy samorządu terytorialnego zgłaszały coraz większe problemy z właściwym wykonaniem dyspozycji normatywnych, dotyczących wynagrodzeń nauczycieli. Jednostki samorządu terytorialnego podejmowały niezgodne z prawem działania mające na celu obejście ustawy Karta Nauczyciela, poprzez prywatyzację sieci szkolnictwa publicznego, lub zastępowania go siecią bezpłatnych szkół niepublicznych. W tych bowiem szkołach przepisy dotyczące wynagrodzeń nauczycieli nie mają zastosowania.

Działania władz publicznych, które w sposób systemowy naruszają prawo, są szczególnie demoralizujące społecznie. Mając powyższe na względzie należy wprowadzić rozwiązania normatywne, które zgodnie z zasadą praworządności, właściwie rozłożą ciężary publiczne na te organy, które mają decydujący wpływ na wysokość wynagrodzeń nauczycielskich.

Właściwe określenie obowiązków władz publicznych i źródeł finansowania tychże obowiązków,  zmniejszy presję finansową, jaka obecnie dotyka jednostki samorządu terytorialnego w kwestii utrzymywania wynagrodzeń nauczycielskich na określonym poziomie, a tym samym zahamuje działania samorządu terytorialnego, które naruszają obowiązujące prawo.

Źródła finansowania

Dotacja celowa na wynagrodzenia nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach i szkołach samorządowych będzie w całości finansowana z budżetu państwa.

Projekty PiS zmian w ustroju szkolnym [ustawa o 6-latkach, ustawa gimnazjalna]. 

Czy Związek powinien rozpocząć akcję w obronie gimnazjów? – prezesi Ognisk przedstawią stanowisko członków ZNP w tej sprawie. Przypominamy, że przy zbieraniu opinii powinniśmy korzystać z opinii praktyków, czyli tych osób, które związane są z funkcjonowaniem gimnazjów, lub jej absolwentami (pierwsze roczniki gimnazjalistów mają 29 lat).
ZNP przeprowadzi w tej sprawie ankietę wśród pracowników pedagogicznych gimnazjów i nauczycieli ostatnich klas szkoły podstawowej
Czy jest to dobry pomysł, aby gimnazja zastąpić szkołą ośmioletnią?
Odpowiada prof. Krzysztof Konarzewski, autor wielu projektów edukacyjnych, w tym reformy gimnazjalnej.
Prof. Krzysztof Konarzewski: Najkrócej można powiedzieć, że jest to koncepcja postępu przez regres, czyli coś logicznie i merytorycznie bezsensownego.
Kiedy tworzyliśmy gimnazja, były poważne powody, żeby to zrobić. Jednym z nich było zwiększenie szansy dla młodzieży ze wsi i małych miast na dobre wykształcenie.
Innym to, żeby w jednej szkole nie uczyły się 7-latki i 14-latki. W takiej szkole bezpieczeństwo i praca wychowawcza kuleją. Młodsze dzieci są zagrożone przez dorastające nastolatki, a nastolatki buntują się, gdy traktuje się ich jak dzieci.
Kiedy tworzono gimnazjum, było wiele wątpliwości, ale ostatecznie uznano, że to dobre rozwiązanie. I dziś nie ma żadnych poważnych danych empirycznych, które by temu przeczyły.
Trójszczeblowy system edukacji istnieje w większości krajów europejskich i dobrze się sprawdza.
To prawda, że gimnazjum jest trudną szkołą, ale to dlatego, że ucząca się tam młodzież jest w trudnym wieku. Wcale nie stanie się grzeczniejsza, gdy znowu zostanie połączona z najmłodszymi. Badania poziomu agresji w dawnej szkole podstawowej w klasach 7 i 8 pokazują, że pod tym względem niczym nie różniła się ona od nowego gimnazjum.
Rozwój społeczny dokonuje się dzięki inteligentnemu rozwiązywaniu bieżących, konkretnych problemów, a nie robieniu wielkiej rewolucji co 15 lat.
W oświacie nie robi się rewolucji bo koszty są ogromne, a korzyści wątpliwe.
Po pierwsze, trzeba by przystosować infrastrukturę do nowego systemu. Dziś mamy w Polsce gęstą sieć szkół podstawowych i rzadszą sieć gimnazjów przystosowanych do bardziej zaawansowanego programu nauczania. Gdyby wszystkie przekształcić w ośmioklasowe szkoły podstawowe, okazałoby się, że wiele z nich jest za małych i niedostatecznie wyposażonych, inne zaś stoją nie w pełni wykorzystane. Przypuszczam, że w wielu gminach zaczęto by przenosić klasy 7 i 8 do innych budynków, co w praktyce odtworzyłoby podział na podstawówki i gimnazja. Ogółem w nowych szkołach podstawowych pojawiłby się nadmiar powierzchni, bo dziś są dostosowane do 9 klas, a po reformie służyłyby tylko 8 klasom. Za to w szkołach średnich ciasnota by wzrosła.
Po drugie, reforma oznaczałaby wielkie ruchy kadrowe. Należałoby przenieść nielicznych nauczycieli gimnazjów do liceów, a dziesiątki tysięcy do szkół podstawowych; wątpię, by byli z tego zadowoleni.
Po trzecie, zmiana wymagałaby opracowania całkowicie nowego programu nauczania, wszystkie podręczniki poszłyby do kosza. To byłby największy problem, bo obecne programy są wynikiem piętnastoletnich doświadczeń. Reforma przekreśliłaby wszystko, czego się nauczyliśmy, zaczęlibyśmy od początku. Trzeba też przypomnieć, że wprowadzenie 9-letniego powszechnego kształcenia ogólnego skokowo poprawiło wyniki nauczania naszych 15-latków w badaniach międzynarodowych.

Związek Nauczycielstwa Polskiego dowodzi szkodliwości zamiaru kolejnej zmiany obecnej struktury ustroju szkolnego i podkreśla, że każda przebudowa systemu oświaty znacząco wpływa na całą wspólnotę społeczną.
Likwidacja gimnazjów po szesnastoletnim okresie ich funkcjonowania w systemie to, zdaniem ZNP, krok nieodpowiedzialny, który nie tylko nie rozwiąże istniejących problemów, lecz stanie się również źródłem kolejnych, generując napięcia i niepokój zarówno wśród rodziców uczniów, jak i organów prowadzących szkoły oraz pracowników gimnazjów. ZNP podkreśla także, że likwidacja gimnazjów wymusi kosztowne zmiany programów, podręczników i bazy edukacyjnej.
4.1 PIĘĆ POWODÓW, dla których nie należy likwidować gimnazjów
 Problemy nie znikną Nie rozwiąże to istniejących problemów, lecz stanie się źródłem kolejnych, generując napięcia i niepokój zarówno wśród rodziców, jak i uczniów. Gimnazja trzeba wspierać m.in. poprzez zatrudnienie psychologów, pedagogów, tworzenie mniej licznych klas.
 Zwolnienia Spowoduje to masowe zwolnienia. Mamy ponad 7,5 tysiąca gimnazjów, nie wszyscy pracownicy tych szkół znajdą zatrudnienie w innych placówkach.
 Koszty Zmiana wygeneruje dodatkowe koszty związane m.in. z wprowadzeniem nowych programów, podręczników i przygotowaniem szkół.
 Chaos Wprowadzi chaos w podstawach programowych, które były niedawno zmienione oraz w systemie egzaminów zewnętrznych.
 Wyniki gimnazjalistów Badania pokazują, że gimnazja nie są takie złe, jak je malują. Za ich likwidacją absolutnie nie przemawiają wyniki gimnazjalistów. Wg międzynarodowego badania PISA 2012 nastąpiła znacząca poprawa wyników polskich gimnazjalistów we wszystkich trzech obszarach objętych badaniem, dzięki czemu Polska jest w czołówce krajów Unii Europejskiej!
• Za likwidacją gimnazjów nie przemawiają też badania dotyczące przemocy w szkołach: Raport IBE „Bezpieczeństwo uczniów i klimat społeczny w polskich szkołach” (2015):
• Warto wiedzieć, że: 5,3 mln dzieci uczęszcza do szkoły,1,2 mln jest objętych wychowaniem przedszkolnym, 654 tys. nauczycieli pracuje w oświacie, 13,4 tys. szkół działa na terenie kraju, 7,8 tys. gimnazjów funkcjonuje w kraju;
• Warto wiedzieć ,że wiele szkól jest zbyt małych, aby pomieścić 8 klas; co zrobić z budynkami gimnazjów, które mieszczą się w innych miejscowościach, dodatkowe koszty związane z adaptacją budynków, wywrócony zostanie cały program nauczania,

5 Informacja o tych członkach Ognisk, którzy pracują obecnie w innych placówkach (jakich?), w ogóle utracili pracę lub zmienili pracodawcę i nie są już pracownikami oświaty. Prosimy prezesów Ognisk o dokonanie takiej analizy i skontaktowanie się z kol. wiceprezes Bogumiła Mariańską;

6 Po wyborach:
Pomysły PiS na zmiany w oświacie
 Powstanie Narodowego Instytutu Programów , Wychowania i Podręczników
 Wzmocnienie roli nadzoru pedagogicznego ( kuratorium) w szkołach, w tym przywrócenie opiniowania arkusza organizacyjnego [rzez kuratora,
 Obowiązek siedmiolatków , a nie jak obecnie sześciolatków,
 Likwidacja gimnazjów, ośmioletnia szkoła podstawowa,
 Czteroletnia szkoła podstawowa,
 Objecie subwencja oświatową samorządowych przedszkoli (obecnie jest dotacja)
 Nie ma planów likwidacji ani zmiany Karty nauczyciela

Uchwała nr 7/2015 z 15 czerwca 2015 roku w sprawie wszczęcia sporu zbiorowego

Uchwała nr 7/2015 Prezydium Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego z dnia 15 czerwca 2015 roku w sprawie wszczęcia sporu zbiorowego

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 11 Statutu ZNP oraz § 3 uchwały nr 1/2015 Zarządu Głównego ZNP z dnia 17 marca 2015 roku w sprawie podjęcia ogólnopolskiej akcji protestacyjnej, Prezydium Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego postanawia:

§ 1

W związku z dalszym brakiem woli prowadzenia dialogu społecznego przez Ministra Edukacji Narodowej, podjęte zostaną działania zmierzające do wszczęcia 1 września 2015 roku sporu zbiorowego ze wszystkimi szkołami i placówkami objętymi działaniem Związku Nauczycielstwa Polskiego w przypadku, gdy postulaty ZNP nie zostaną spełnione przez Ministra Edukacji Narodowej do 24 sierpnia 2015 roku.

§ 2

  1. Zobowiązuje się Sekretariat Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego do sformułowania postulatów, których spełnienia ZNP oczekuje od Ministra Edukacji Narodowej.
  2. Zobowiązuje się Sekretariat Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego do przedłożenia Zarządowi Głównemu ZNP projektu żądań Związku Nauczycielstwa Polskiego, które zostaną zgłoszone w sporze zbiorowym, o którym mowa w § 1.
  3. Postulaty, o których mowa w ust. 1, będą stanowiły załącznik do uchwały.

§ 3

 Żądania ZNP:

1.      Zachowanie, wynikających z ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym 1 września 2014 roku,  uprawnień nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w szkołach i placówkach, o których mowa w art. 1 tej ustawy

2.      podwyższenie o 10% wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych, o których mowa w pkt 1 oraz zmiany w systemie wynagradzania pracowników samorządowych

3.      zahamowanie prowadzącego do pogorszenia warunków pracy i wynagradzania pracowników oświaty przekazywania przez samorządy do prowadzenia  przez osoby fizyczne i osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego szkół i placówek oświatowych

4.      zapewnienie uprawnień wynikających z ustawy z 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.) nauczycielom zatrudnionym w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego.

Za Prezydium Zarządu Głównego ZNP

Sławomir Broniarz

Prezes ZNP

Spotkanie z MEN i CKE

w sprawie egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie

W dniu 11 czerwca 2015r. w siedzibie Zarządu Głównego ZNP odbyło się spotkanie konsultacyjne nauczycieli i dyrektorów szkół zawodowych z przedstawicielami Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Centralnej Komisji Egzaminacyjnej poświęcone zgłaszanym przez środowisko trudnościom związanym z organizacją w szkołach egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie.

Na pytania zgłaszane z różnych regionów Polski odpowiadali m. in. dyrektor Departamentu Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego MEN Ewa Konikowska – Kruk oraz dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej Marcin Smolik. Gospodarzami spotkania byli Prezes ZNP Sławomir Broniarz i Wiceprezes ZG ZNP Krzysztof Baszczyński.

Przedmiotem wspólnej analizy były następujące zagadnienia:
1.    Dezorganizacja pracy szkół wynikająca z wielokrotnego przeprowadzania egzaminów w szkole w ciągu roku szkolnego.
2.    Zakłócenia w wykonywaniu pracy dydaktycznej przez nauczycieli kształcenia zawodowego nadmiernie zaangażowanych w proces egzaminowania.
3.    Wydatki szkół zawodowych związane z przeprowadzaniem egzaminów i delegowaniem na nie nauczycieli.
4.    Wynagradzanie nauczycieli zaangażowanych w część praktyczną egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie.
5.    Zasadność centralnej organizacji części praktycznej egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie.
6.    Szanse na wzmocnienie szkół zawodowych w ramach środków unijnych w nowej perspektywie finansowej na poziomie centralnym i regionalnym.

Przedstawiciele instytucji centralnych z uwagą wysłuchali opinii zaproszonych przez Związek gości – praktycznie realizujących zadania związane z organizacją i przeprowadzaniem egzaminów i przyjęli zgłaszane propozycje zmian i usprawnień. Ze strony Ministerstwa uzyskaliśmy zapewnienie, że zgodnie z polityką edukacyjną państwa, rozwój szkół zawodowych będzie wspierany poprzez zmiany w odpowiednich regulacjach prawnych usprawniające realizację zadań.

Ministerstwo poinformowało również, że szkoły zawodowe otrzymają bardzo znaczące wsparcie finansowe w ramach środków UE z nowej perspektywy finansowej na lata 2014-2016. Środki te rozdysponowane będą w poszczególnych regionach zarówno na rozwój i doposażenie szkół zawodowych, jak i na zwiększenie zakresu współpracy szkół z pracodawcami.

W wyniku poczynionych ustaleń Zarząd Główny ZNP przekaże do MEN pisemne propozycje zmian i usprawnień w systemie organizacji egzaminów zawodowych zgłoszone przez środowisko.

Za pośrednictwem Ministerstwa ZG ZNP zwróci się też do marszałków poszczególnych samorządów wojewódzkich o taką alokację środków unijnych, która pozwoli szkołom nie tylko zawrzeć korzystne umowy z pracodawcami na praktyczną naukę zawodu dla swoich uczniów, ale także doposażyć pracownie szkolne i warsztaty kształcenia praktycznego, w których uczniowie ci będą uprzednio  profesjonalnie przygotowywani do wykonywania zadań  zawodowych w miejscu pracy.

PS : Przypomnę, że w/w spotkanie jest pokłosiem wcześniejszych interwencji w tej sprawie nauczycieli  przedmiotów zawodowych – członków ZNP Kol.Kol. Roberta Dziurskiego i Roberta  Osińskiego oraz dyrektorów szkół: ZST w Rybniku oraz ŚZNT w Katowicach

Koleżanki, Koledzy.
Rozpoczęliśmy akcję strajkową.

10 lutego 2015 roku Związek Nauczycielstwa Polskiego wystąpił do minister edukacji o ustalenie szczegółów spotkania ws. podwyżek, które zaplanowano (zgodnie z propozycja Pani minister) na 3 marca br. Z minister edukacji mieli się spotkać członkowie Prezydium ZG ZNP. Na 45 minut przed planowanym spotkaniem minister je odwołała. Minister edukacji do dalszych rozmów zaprosiła na ulicę.
W wywiadzie dla „Dziennika Gazety Prawnej” (12.02.2015) nowa sekretarz stanu w MEN  Urszula Augustyn (PO) powiedziała o konieczności gruntownych zmian w Karcie nauczyciela. Jej zdaniem, nauczyciele mogliby być zatrudniani na podstawie kodeksu pracy. Proponuje także zwiększenie pensum.

W podobnym tonie w styczniu tego roku wiceminister edukacji Joanna Berdzik mówiła o likwidacji Karty Nauczyciela po tegorocznych wyborach parlamentarnych. Po dokonaniu zmian nie pozostałaby żadna ochrona stosunku pracy dla mianowanych. Takie deklaracje padają z ust polityków rządu PO-PSL  coraz częściej.

ZNP zdecydowanie sprzeciwia się zamiarom likwidacji ustawy Karta Nauczyciela i destabilizacji statusu zawodowego nauczycieli w Polsce, którego gwarantem jest właśnie Karta. Karta porządkuje i ujednolica zasady nauczycielskiego stosunku pracy. Skutki każdej nieprzemyślanej zmiany statusu zawodowego nauczycieli negatywnie wpłyną na jakość edukacji! Jeżeli ktoś tego nie rozumie nich nie bierze się za politykę oświatową.
Rodzi się wiele pytań, w tym: po co wydano pieniądze na badanie czasu pracy nauczyciela (przypomnę, że nauczyciel pracuje 47 godz. tygodniowo) ?; co stało się z materiałem wypracowanym w wyniku rocznych rozmów MEN, korporacji samorządowych oraz central związkowych na temat zmian w Karcie?;
18 kwietnia zażądamy:
Rzeczywistego dialogu !
Poszanowania zawodu nauczyciela !
Zwiększenia nakładów na oświatę !
Zahamowania likwidacji szkół i przedszkoli !
Podwyżek płac !
Zaprzestania łamania prawa przez samorządy !

ZAPRASZAM WSZYSTKICH PRACOWNIKÓW OŚWIATY 18 KWIETNIA DO UDZIAŁU W MANIFESTACJI

DOŁĄCZ DO NAS ! RAZEM MOŻEMY WIĘCEJ
W imieniu ZNP Zarządu Oddziału w Rybniku zaprasza Kazimierz Piekarz

a6fd11e05b1780e8d4d748e951ed24b1

W najnowszym numerze GN prezentujemy pierwszy numer wkładki przygotowanej przez ZNP – „Nasza tablica”. Wystarczy ją wyjąć i wywiesić na tablicy związkowej w placówce!
Wkładka „Nasza tablica” będzie wydawana cyklicznie: raz w miesiącu.

– Dzięki niej zapewnimy szybki i skuteczny przepływ informacji wewnątrz Związku, dotrzemy z informacją o działaniach ZNP do szerokiego grona pracowników, w tym także do osób niezrzeszonych i rodziców – mówi Sławomir Broniarz, prezes ZNP.
Jak dodaje wiceprezes ZG ZNP Grzegorz Gruchlik, jest to także sposób na  „ożywienie” związkowych tablic, które teraz wszędzie będą wyglądać podobnie i będą zawierać ten sam przekaz. – Zapewniamy ten sam standard informacji i taki sam dostęp do niej, niezależnie od tego, czy ogniwo ZNP jest małe, czy duże – dodaje Grzegorz Gruchlik. Jego zdaniem, informacje na tablicy będą umożliwiały szybką reakcję na bieżące wydarzenia takie, jak organizowana przez Związek manifestacja pracowników oświaty w Warszawie 18 kwietnia (jej poświęcony jest pierwszy numer wkładki „Nasza tablica”).

Zamów prenumeratę Głosu Nauczycielskiego!
Najszybciej i najłatwiej otrzymasz „Głos Nauczycielski” zamawiając prenumeratę bezpośrednio w redakcji. „Głos” dotrze do Ciebie w przesyłce pocztowej.
Prenumerata GN odbywa się także za pośrednictwem Poczty Polskiej. GN można zaprenumerować także za pośrednictwem RUCH SA.
Dla ogniw Związku Nauczycielstwa Polskiego jest specjalna oferta cenowa!

Uwagi do artykułu w „Rzeczpospolitej” z dn. 23 marca br. pt. „Bogaci chcą podwyżek”. Jest to polemika z tezami zawartymi w artykule, przekazana do redakcji „Rzeczpospolitej”. Taka polemika wydaje mi się istotna, bo przypuszczam, że media zostaną wciągnięte do ataku na nauczycieli i reprezentujące je związki. Wydaje i się więc, że należy reagować na publikowane niedorzeczności, mające osłabić społeczny autorytet nauczycieli. Ubolewam nad tym, że w obronie nauczycieli nie reaguje MEN. Można wręcz sądzić, że jest przyzwolenie Ministerstwa na atakowanie nauczycieli i regulacji prawnych związanych z zawodem.

Uwagi do artykułu w „Rzeczypospolitej” z dnia 23 marca br. pt. „Bogaci chcą podwyżek”

1. Teza „Rz”: Walczący o podwyżki nauczyciele zarabiają średnio po 4,7 tys. zł. Ale ukrywają to.
Teza o ukrywaniu wysokości wynagrodzeń jest kłamstwem. Kwota bazowa, od której pochodne wpływają na wysokość płac gwarantowanych na poszczególnych stopniach awansu zawodowego, jest corocznie ustalana w ustawie budżetowej. Corocznie też pełen raport o zarobkach łącznych nauczycieli opracowywany jest przez RIO i są to dane ogólnodostępne. Podobnie dane GUS, z których dla „opracowania własnego” korzystał autor artykułu. W analogiczny sposób ujawniane są wynagrodzenia wszystkich zawodów z zakresu państwowej sfery budżetowej. Zdecydowanie bardziej „tajne” są zarobki dziennikarzy.
2. Tabela płac nauczycieli – „opracowanie własne”.
W dniu 31 grudnia 2013r. liczba etatów nauczycielskich w oświacie wynosiła 536 578,82. Jest niemożliwym, by w roku 2014 wzrosła do 571,5 tys. / w okresie od 1 września do 31 grudnia musiałaby być wyższa od tej w okresie poprzednich ośmiu miesięcy o ponad 140 tys./. Jeśli natomiast jest to liczba fizycznych osób, czyli również niepełnozatrudnionych, to do kalkulacji wynagrodzeń nie jest ona przydatna a nawet fałszuje stan faktyczny. Podane średnie wynagrodzenia nasuwają kolejne wątpliwości. Na pewno podana wysokość wynagrodzenia stażysty jest przekłamaniem, bo na mocy ustawy ma on wynagrodzenie gwarantowane na poziomie kwoty bazowej. Podanie niższej kwoty sugeruje, że nie uwzględniono dodatków uzupełniających, które są składnikiem wynagrodzenia i obciążają budżet pracodawcy. Jest też mało prawdopodobne, aby średnie wynagrodzenie w 2014r. było ponad 100 zł miesięcznie niższe niż w roku 2013. Podobne błędy mogą odnosić się także do liczb dotyczących średnich zarobków w wybranych grupach zawodowych. Z tym, że nawet jeśli tak jest, to niewiele zmienia to w relacjach między nimi.
3. Nauczyciele są bogaci, bo ich zarobki w rzeczywistości są znacznie wyższe od przeciętnych.
A dlaczego miałyby być porównywalne z przeciętnymi? Kwalifikacje nauczycieli , niezbędne do pracy w tym zawodzie, zawsze były i są / wszędzie na świecie/ wyższe od przeciętnych. Można je lokalizować między inżynierem i lekarzem / inżynier zarabia 131,5% wynagrodzenia nauczyciela a lekarz 163,1%/. Różnica między inżynierem a nauczycielem polega na tym, że jeśli inżynier popełni błąd, to wystąpią wprawdzie straty materialne, ale błąd można naprawić. W przypadku zawodów, w których podmiotem działania jest człowiek, błędy są praktycznie nienaprawialne. Stąd w mojej ocenie również dziennikarze powinni mieć bardzo wysokie kwalifikacje, w tym także wynikające z moralnej odpowiedzialności za słowo. Praca dziennikarza na rzecz oglądalności czy poczytności, działanie z założeniem, że ”ciemny naród to kupi”, przynosi dalekosiężne negatywne skutki społeczne. Czy wszyscy nauczyciele pracują jednakowo dobrze? Odpowiedź brzmi: nie. Ale odsetek źle wykonujących swoje obowiązki jest jednak znikomy. A w historii działań polskich nauczycieli jest wiele złotych kart. Gdyby nie pozytywistyczna działalność nauczycieli w tysiącach szkół Polska nie byłaby w Unii Europejskiej. Ale mamy też porażki. Tak zwana klasa polityczna, będąca na dnie rankingu prestiżu i zaufania społecznego, to przecież nasi uczniowie. Dziennikarze zresztą też. Trochę dzielimy się odpowiedzialnością w tym zakresie z nauczycielami akademickimi, ale za wyborców odpowiadamy głównie my, nauczyciele.
4. Raport MEN / cyt. „do którego dotarliśmy”/, jest mizernej jakości. Skąd różnice między danymi SIO i RIO? Czemu, i zresztą jak, wyodrębniono wynagrodzenie za godziny zastępstw doraźnych? Jest symptomatyczne, że raport ten podaje wynagrodzenia za rok 2014 i nosi datę 9 marca 2014r. „Ciemny naród” może to kupi, ale dziennikarz nie powinien.
5. 571,2 tys. pedagogów zarabia średnio miesięcznie 4 371 zł, a po uwzględnieniu różnych dodatków 4,7 tys. zł.
Nieprawda- 4481,08 zł /rok 2013/ to zarobek miesięczny 538 578,82 etatów nauczycielskich, z wszystkimi możliwymi dodatkami, w tym głównie za prace w godzinach ponad wymiarowych.
6. Średnia wyliczona przez związki nie ma nic wspólnego z rzeczywistością.
Podwójny błąd. Średnia jest średnią i w podanych przez autora „średnich zarobkach w wybranych grupach zawodowych” też są zarabiający więcej niż średnia i mniej, niż ona wynosi. Mała grupa nauczycieli o niskich wynagrodzeniach powoduje, że w tej grupie zawodowej odchylenie od średniej nie jest zbyt wielkie. Bardziej niż pensje stażystów wpływają na średnią wynagrodzenia nauczycieli kontraktowych, których było w 2013r. 79 035,01 etatów / nie należy mylić ze statystyczną liczbą pracowników/.
7. Niemal wszyscy pedagodzy /558 tys. – panie Redaktorze, skąd ta nowa liczba pedagogów?/ otrzymują miesięcznie 250 zł z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Fundusz socjalny rządzi się swoimi prawami , dotyczy wszystkich grup zawodowych i trzeba by te świadczenia dopisać również do uposażeń, z którymi porównuje się wynagrodzenie nauczyciela.
8. Samorządy dokładają do oświaty.
Jedni dokładają, inni nie. Problem w tym, że to nie samorządy „dokładają” tylko budżet dokłada /uzupełnia/ samorządom. Centralna subwencja pokrywa około 80% łącznych kosztów wynagrodzeń. Wyższy wskaźnik nakładów centralnych na oświatę ma tylko Grecja, Irlandia i Luksemburg. W większości państw wydatki oświatowe na zadania obowiązkowe są pokrywane ze środków lokalnych. W Polsce łączne wydatki jst na zadania subwencjonowane wynoszą niemal niezmiennie od wielu lat około 120% w stosunku do otrzymywanej subwencji. Warto dodać, że dochody z PIT, którymi budżet dzieli się z samorządami pół na pół /dla jst 51,25%/ w połowie są przeznaczone na działalność urzędów a w 1/3 na przedszkola.
9. Wydatki wzrosły, liczba uczniów zmalała…
Ten wzrost wydatków odbywał się w tempie wzrostu realnego / na poziomie planowanego wskaźnika inflacji/ i plasuje Polskę pod względem wysokości procentu udziału wydatków na edukację w stosunku do PKB nieco poniżej średniej europejskiej, a wynagrodzenia polskich nauczycieli mierzone wartością ich siły nabywczej – w ogonie państw Europy.
Trzy uwagi końcowe.
Minister Edukacji Narodowej jest „pierwszym nauczycielem kraju”, ostoją dla całego środowiska.
Trudno być ministrem oświaty, jeśli nie lubi się nauczycieli, nawet gdy w ich działaniu są rzeczy, które warto poprawić.
Nauczyciele są niezwykle uprzywilejowana grupą.
Obecna Ustawa – Karta Nauczyciela jest ustawą rządu PO-PSL z 2011 roku. Dokonano w niej zmian, które uznano za konieczne i zaakceptowano pozostałe zapisy- w mojej ocenie nie zawsze były to decyzje trafne. Fragment orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 9 czerwca 2010r. w wyroku w sprawie zaskarżenia Karty Nauczyciela przez gminę Swoszowice brzmi: „Warunków zatrudniania i wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w publicznych szkołach i innych placówkach oświatowych nie można traktować wyłącznie jako przywilejów. Są to bowiem instrumenty prawne służące zapewnieniu bezpłatnej oświaty o odpowiedniej jakości i na możliwie równym poziomie”.
„Praca nauczyciela jest przepiękna, szkoda jednak, że źle opłacana” – powiedział papież Franciszek podczas spotkania z katolickim związkiem włoskich nauczycieli. Zdaniem Papieża taka sytuacja jest niesprawiedliwa. Nauczyciele – mówił Franciszek – spędzają na pracy nie tylko czas w szkole, ale potem muszą się przygotowywać, myśleć o każdym uczniu, jak im pomóc. Mówiąc o nauczaniu zauważył, że „aby przekazać treść wystarczy komputer, aby zrozumieć jak kochać, jakie są wartości, co tworzy zgodę w społeczeństwie, potrzebny jest dobry nauczyciel”.
Nie jestem człowiekiem Kościoła, ale szanuję tych, którzy wiarę traktują poważnie i starają się przestrzegać zasad z niej wynikających. Ta wypowiedź Papieża o nauczycielach /choć nie tylko ta/ jest mi bliska. A tym wszystkim, którzy mówią o sobie, że są katolikami przypominam, że Papież w sprawach wiary i moralności jest nieomylny. A uczciwy, rzetelny stosunek do nauczycieli jest właśnie sprawą moralności.

Załącznik: Wynagrodzenia nauczycieli w roku 2013

Franciszek Potulski
Poseł II,III, IV kadencji Sejmu Przewodniczący Sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży – 2001/2003 Sekretarz Stanu w MENiS – 2003/2004
Gdańsk,28 marca 2015r.

Rozmowy w resorcie pracy

W sprawie pracowników pedagogicznych zatrudnionych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych
26 marca br. przedstawiciele ZNP spotkali się z Elżbietą Seredyn, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej,  w sprawie dodatku za warunki pracy dla wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych.

Przypominamy, że:

– 22 stycznia 2014 r., podczas posiedzenia sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży przedstawiciel ZNP zaproponował, by pracownicy pedagogiczni z placówek opiekuńczo-wychowawczych wykonujący swoją pracę bezpośrednio z dzieckiem otrzymywali z tego tytułu dodatek za warunki pracy. W tym celu konieczne będzie dokonanie odpowiednich zmian w ustawie o pracownikach samorządowych oraz w konsekwencji w rozporządzeniu o wynagradzaniu pracowników samorządowych. Propozycja spotkała się z przychylną opinią Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

– 26 lutego 2014 r. członkowie kierownictwa ZNP przekazali Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej gotowy projekt nowelizacji ustawy o pracownikach samorządowych oraz rozporządzenia w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. W projektach tych ZNP zaproponował wprowadzenie prawa do dodatku za trudne warunki pracy dla pracowników pedagogicznych pracujących bezpośrednio z dzieckiem.

Rozmowy dotyczące uregulowania prawa ww. pracowników do dodatku za warunki pracy, a także organizacji czasu pracy tych pracowników, będą kontynuowane na poziomie eksperckim.